اگر می دانستی، هرگز نمی رفتی

نمی دانستی، نمی دانی، نخواهی دانست

رفتی، نمی آیی، نخواهی آمد...

سلاخی می گریست.

به قناری کوچکی دلباخته بود!

بوسه ای زان دهن تنگ بده یا بفروش                                              

"حافظ"

پس کی زنگ تفریح می شه؟!

زخم شیرینی است

یادگار این بوسه

روی گونه های جوانی ام

نکند عادت کنیم به دوریت!

 ترک کردن تو چقدر سخت است

مثل این سیگار لعنتی

درست مثل یک جزیره از همه طرف به تنهایی محدودم و چشم به راه یک کاشف

 از تو که حرف می زنم

همه ی فعل هایم ماضی اند

ماضی بعید

خیلی بعید

کمی نزدیک تر بنشین

دلم برای یک حال ساده تنگ شده است!

درست لحظه ای که موفق به یافتن تمام پاسخ ها شده بودم ، تمام پرسش ها عوض شده بود!

بیشتر از آنچه که فکر می کنی دوستت دارم

ای تویی که هیچ وقت به هیچ چیز فکر نمی کنی!

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی؟

شما هم؟

-آره، ما هم!

رفت...

(کوتاهترین داستان دنیا)

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا

سر ها بریده بینی بی جرم و بی جنایت

یک دست جام باده و یک دست زلف یار
رقصی چنین میانه میدانم آرزوست

گفتی به ناز: بیش مرنجان مرا، برو

وان گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

زیر شمشیر غمت رقص کنان باید رفت

کجا رها کنم این بار غم که بر دوش است؟!؟!

ما را به سخت جانی خود این گمان نبود